"Przystań dla jej serca" - Susan Anne Mason

 

Powieść ta inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami z przełomu lat 30-tych i 40-tych XX wieku w Kanadzie. Pierwowzorem głównej bohaterki jest Velma Demerson, która została aresztowana i osądzona za związek z chińskim imigrantem. Następnie została przetransportowana do Zakładu Poprawczego dla kobiet Andrew Mercera. W ośrodku tym były umieszczane kobiety, które były oskarżone też o inne przewinienia jak np. zajście w ciążę pozamałżeńską lub które w ogóle prowadziły się niemoralnie. Często zachowanie kobiet było nieakceptowane przez ich rodziny dlatego też często zdarzało się tak, że sami rodzice lub krewni zgłaszali taką kobietę policji, z obawy przed wstydem i osądem drugiego człowieka.

W takiej sytuacji znajduje się właśnie Olivia Rosetti, która zaszła w ciążę z narzeczonym, który wyjechał na front II wojny światowej. Gdy powiedziała prawdę o swoim stanie rodzicom, następnego dnia zjawiła się policja, aby kobietę zaaresztować. W Zakładzie Poprawczym spędziła ponad rok, podczas którego powiła dziecko, ale niestety dziecko zaraz po porodzie trafiło do adopcji i rodziny zastępczej. Po wyjściu z zakładu, kobieta jest zrozpaczona i nie wie, co ma ze sobą zrobić. Po jakimś czasie trafia do kościoła, gdzie spotyka ją starsza kobieta, będąca wdową. Starsza Pani postanawia pomóc kobiecie i proponuje jej, aby przez kilka dni pomieszkała u niej. Olivia przyjmuje jej pomoc i tam po kilku dniach wyznaje swoją historię i co doprowadziło ją do takiej rozpaczy. Pod wpływem impulsu proponuje starszej kobiecie, aby założyły dom opieki dla samotnych matek. Starsza Pani przyjmuje propozycję i postanawiają razem rozpocząć działalność dla potrzebujących kobiet. Nie będzie to łatwe, ponieważ nie wszyscy są zadowoleni z tego pomysłu, szczególnie jeden z sąsiadów oraz handlarz nieruchomościami, który widział w tym domu atrakcyjną lokalizację i całkiem niezły zysk. Czy obydwie kobiety uchronią posiadłość oraz instytucję przed nieprzychylnymi ludźmi? I czy Olivia odnajdzie w końcu spokój i miłość? Tego dowiecie się czytając powieść Susan Anne Mason. A czy warto? Przekonacie się czytając dalej.

"Przystań dla jej serca" Susan Anne Mason to powieść nie tylko obyczajowa, ale też historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami i postaciami. W książce można zobaczyć czym jest wytrwałość, cierpliwość, dobroć i hojność, które okazywane bez mrugnięcia oka, mogą po jakimś czasie zostać docenione. I nawet najtwardsze serca często zostają skruszone, gdy determinacja i wytrwałość idą w parze. Tego dowiaduję się z tej powieści, ale nie tylko tego. To powieść, która pozwala wierzyć, że nawet kiedy jest pochmurnie w końcu wyjdzie słońce. Ale nie tylko o tym jest ta książka. Bo jest to powieść o miłości, lojalności i przyjaźni, które mogą pokonać wszystko jeśli wierzysz w to co robisz i jeśli robisz to w dobrym celu. Ale nie tylko to mi się podobało w tej książce. Bo chociaż jest to zarówno literatura kobieca, to jednak nam kobietom dodaje otuchy, by wierzyć w miłość, nawet jeśli jest wiele przeszkód by kochać tą drugą osobę. 

Susan Anne Mason stworzyła niesamowite bohaterki, które musiały walczyć i pokazać, że warto iść do przodu i nie poddawać się. I chociaż autorka mogła "popsuć" tą historię poprzez wplecenie typowego "romansidła", to jednak dodatkowo wzmocniła swoją opowieść, przez co pokazuje kobietom, że warto marzyć i realizować swoje marzenia, nawet jeśli inni ich nie akceptują. A powieść jest świetnie zrealizowana zarówno pod względem technicznym jak i przemyślaną narracją, co sprawia, że nie czuje się znużenia opowieścią, zarówno o tych trudnych przeżyciach bohaterek, jak i o tych dobrych chwilach. Dlatego polecam tą książką wszystkim czytelnikom bez wyjątku, bo warto poznawać takie historie, które mogą nas zainspirować. Polecam.

Tytuł: Przystań dla jej serca

Autor: Susan Anne Mason

Tłumaczenie: Alicja Malinka

Wydawnictwo: Dreams

Miejsce i rok wydania: Rzeszów, 2021

Ilość stron: 439

Okładka: miękka

"Dziewczyna znad morza" - Dorota Milli

Z twórczością Doroty Milli miałam okazję spotkać się przy okazji czytania książki pt.: "Schwytać szczęście". Lektura bardzo przyjemna w czytaniu i odbiorze, dlatego też postanowiłam kontynuować tą "znajomość literacką". Czego efektem jest przeczytanie powieści pt.: "Dziewczyna znad morza". 

Powieść ta jest kontynuacją losów bohaterek z poprzedniej części, czyli o Hanie Swat i Liwii Duńczyk, tylko ta część skupia się na losach Liwii i jej perypetiach miłosnych i zawodowych. Główna bohaterka jest osobą spokojną, wyważoną, zanim podejmie decyzję sto razy wszystko przemyśli, zanim zdecyduje się na podjęcie decyzji. Nie lubi grać pierwszych skrzypiec, często woląc ustąpić i przegrać niż podjąć walkę. Dlatego też zostaje zwolniona z pracy, ponieważ często oddawała pole walki pracownikom, którzy nie cofnęli się przed niczym aby osiągnąć swój cel. Dzięki pomocy byłego kierownika zostaje zaproszona na rozmowę kwalifikacyjną oraz do podjęcia nowej pracy. Liwia widząc w tym nową szansę dla siebie nie zamierza tym razem tak łatwo oddawać swoich sukcesów, nawet jeśli wciąż analizuje każdy swój pomysł a na przeszkodzie stoją nie tylko współpracownicy, ale też przystojni konkurenci. Czy Liwia tym razem utrzyma swoją pracę i uda się jej odnaleźć miłość? To już musicie sami sprawdzić. A czy warto? Przekonacie się czytając dalej moje odczucia.

Podobnie jak "Schwytać szczęście" tak i kolejną powieść Doroty Milli pt.: "Dziewczyna znad morza" czytało mi się dobrze. Fajni bohaterowie, dobra i ciekawa fabuła oraz nieoczekiwane zwroty akcji sprawiają, że lekturę czyta się naprawdę przyjemnie. Dużym plusem jest wplecenie w fabułę hollywoodzkich piosenek i filmów z lat 50-tych i 60-tych, które w jakiś sposób oddają charakter głównych postaci oraz romansu, który tak powoli się tli na kartach tej powieści. W następstwie i ja (podobnie jak główna bohaterka) z przyjemnością słuchałam utworów w wykonaniu Doris Day czy Franka Sinatry. Nie mogło w tym utworze zabraknąć bohaterów z poprzedniej części, przede wszystkim Hany Swat i jej ukochanego, którzy tym razem służą pomocą swojej przyjaciółce. 

"Dziewczyna znad morza" jest idealną powieścią na długie zimowe wieczory, kiedy to będziemy czytać o pięknie rodzącej się miłości, którą nie zdobywa się od razu, ale małymi krokami. Ale to też powieść o tym jak zacząć doceniać swoje wady i zalety, które można następnie wykorzystać w pracy. Ale przede wszystkim jest to powieść o tym, by walczyć o swoje marzenia i nie ustępować ze swoich małych i dużych zwycięstw, tylko dlatego, że są inni ludzie bardziej zdeterminowani na sukces lub korzystający z naszych potknięć i porażek. Dlatego bardzo, ale to bardzo polecam tą powieść, która wywoła u nas uśmiech na twarzy, bo nawet po najtrudniejszych chwilach przychodzi radość, która wypełni naszą dusze i serce. 

Tytuł: Dziewczyna znad morza

Autor: Dorota Milli

Wydawnictwo: FILIA

Miejsce i rok wydania: Poznań, 2021

Ilość stron: 448

Okładka:  miękka

"Garść miłości, okruchy szczęścia." - Katarzyna Mak

Gdyby nie wizyta w Bibliotece i brak chęci na większe poszukiwania w katalogach, nie zdecydowałabym się na poleconą przez Bibliotekarkę książkę polskiej pisarki Katarzyny Mak. Bo szczerze, jest to pierwsze moje spotkanie czytelnicze z tą autorką, więc wzięłam z ciekawości czy powieść jest faktycznie godna takich pochwał, itp.

Helena ma trzydzieści dwa lata i jest świeżo po rozwodzie. Postanawia porozmyślać nad swoim życiem i decyduje się na podróż w nieznane, a dokładnie nad morze. Jej przystankiem na chybił trafił są Międzyzdroje, w których bohaterka jest pierwszy raz w życiu. W tym mieście Helena znajduje spokój, pracę oraz mężczyznę, który dość często wpada na główną bohaterkę. Zarówno on jak i ona nie są tym zachwyceni. Tajemniczy mężczyzna okazuje się być człowiekiem majętnym oraz bawidamkiem, zmieniającym kobiety jak rękawiczki. Co powoduje u bohaterki coraz większą niechęć wobec jego osoby i jego stylu życiu. Nieoczekiwane pojawienie się matki Heleny, sprawia że Helena musi przyjąć gościnę Filipa w jego hotelu, udając pracownika tejże instytucji. Jak to wpłynie na relację między nimi? Czas pokaże. 

"Gorąca miłość, okruchy szczęścia" Katarzyny Mak to książka idealna na leniwe, letnie popołudnia. Czyta się ją szybko, a sama fabuła jest mocno wciągająca. Oczywiście nie jest to opowieść ambitna, ale w sam raz dla czytelników pragnących odpocząć od czegoś ambitniejszego. Jednym z minusów tej książki jest jej początek, który jest powolny niczym tempo żółwia. Ale po początkowym przebijaniu się przez pierwsze strony, następne czyta się niemalże błyskawicznie.

Tak jak wspomniałam na początku, nie jest to powieść ambitna, tylko coś na wzór dobrej telenoweli, gdzie dzieje się wiele i wątki bywają zagmatwane, ale jak się to wszystko wyprostuje, to nawet fajna opowieść z tego powstała. 

Najbardziej irytującym okazała się charakterystyka głównych bohaterów, czasami dialogi czy sceny erotyczne, które do złudzenia przypominały mi serię o Greyu, ale jakoś dałam radę przeczytać "to jeszcze raz". W wielu tego typu książkach miałam takie wrażenie, ale powieść Katarzyny Mak jest utworem, który mimo takich wad, jest dobrze przemyślanym dziełem. Widać tu ogromną pracę autorki, by jak najlepiej przekazać to co chciała ująć w tej powieści, która czasem bawi, czasem smuci, a czasami czytelnik czuje się zażenowany niektórymi scenami, zdaniami lub przemyśleniami głównych bohaterów. Ale wygrywa ciekawość jak to się wszystko potoczy zanim na końcu stanie się happy end, bo żaden inny koniec nie może nastąpić. 

Książkę polecam wszystkim tym, którzy poczuli już lato i wakacje również w literaturze. Bo chociaż trudno oderwać się od pasji czytania, jednak należy się nam pasjonatom książek chwile oddechu. A utwór Katarzyny Mak jest miłym letnim akcentem, w sam raz na upalne dni. 

Tytuł: Garść miłości, okruchy szczęścia

Autor: Katarzyna Mak

Wydawnictwo: Videograf

Miejsce i rok wydania:  Chorzów, 2020

Ilość stron: 432

Okładka: miękka

"Mister" - E.L. James

E.L. James serwuje nam kolejną książkę o miłości, gdzie tym razem seks jest zepchnięty na boczne tory, a fabuła skupiona jest na typowym romansie.

Autorka powieści zabiera nas w malownicze krajobrazy Albanii, Kornwalii w Wielkiej Brytanii, no i oczywiście w wielkiej metropolii czyli w Londynie. Alessia Demachi jest Albanką, która pracuje w Londynie jako sprzątaczka, m.in. u hrabi Maxima Trevelyana, który musi zmierzyć się z nowymi obowiązkami po śmierci swojego starszego brata Kita. Wraz z jego śmiercią młodszy brat dziedziczy majątek a co za tym idzie tytuły szlacheckie, których z początku nie potrafi zaakceptować. Maxim jest również playboyem, jednak nie potrafi zahamować swoich nowo budzących się uczuć do Alessi, która również jest pod jego urokiem. Lecz jej kraj i jego kultura nie zapominają tak łatwo o głównej bohaterce, która stała się ofiarą handlu ludźmi...

Przyznam, że sama powieść jest dobrze napisana, niektóre szczegóły mogłyby być dopracowane, ale świetnie się czyta powieść E.L. James. Autorka poprawiła swoją stylistykę jak i dopracowała dialogi między bohaterami. Można doszukać się kilku powtórzeń, ale jest ich nie wiele. Niestety czytając książkę "Mister" szukałam w niej podobieństw do serii Greya, co z początku mnie samą irytowało. Ale z drugiej strony nie będę oszukiwać, że biorąc do ręki książkę tejże autorki to będę szukała podobieństw do jej debiutu. Oczywiście można znaleźć w niej niektóre zaczerpnięte zdania czy wypowiedzi z Greya, ale są w dobrze wkomponowane w fabułę powieści. Zaś co do samych bohaterów to pozytywnie mnie zaskoczyli, są dobrze wykreowani, są wyraziści, czasami drażnią, czasami ich się lubi, czasami się ich kocha. Są to typowi ludzie, których można spotkać na każdym kroku, w każdym mieście. Oczywiście jak w każdej romantycznej powieści, niektóre ich zachowania są przesłodzone, ale jest to dozowane w odpowiedniej ilości, by czytelnik się nie przesłodził. I jak w każdej tego typu opowieści, główni bohaterowie muszą mieć przeszkody ku swojemu szczęściu. Ale nic więcej nie piszę na ten temat, musicie się sami przekonać. A czy warto, skoro JEST to powieść E.L. James? Oczywiście, że tak, ponieważ jak wspominałam powyżej jest to książka dobrze napisana, którą czyta się szybko i przyjemnie, gdzie autorka postawiła na romantyzm a nie erotykę. 

Polecam książkę wszystkim fanom twórczości E.L. James, ale przede wszystkim romantykom, którzy lubią czytać tego typu literaturę, ale też tym, którzy chcieliby rozpocząć swoją przygodę z romansem ;)

Tytuł: Mister

Autorka: E.L. James

Wydawnictwo: Sonia Draga

Miejsce i rok wydania: Katowice, 2019

Ilość stron: 574

Okładka: miękka

"Grey" - E L James

 

Christian Grey i Anastasia Steele to w ostatnich latach jedna z najpopularniejszych par literackich na świecie, a E L James dzięki serii o tej parze, stała się jedną z najpoczytniejszych pisarek na świecie. A jej twórczość ma zarówno tyle samo zwolenników co przeciwników. Ale co by nie myśleć i pisać o jej książkach, to trzeba przyznać, że stały się fenomenem na całym świecie. Dyskusja o serii "Pięćdziesiąt twarzy Greya" nie ominęła i naszego kraju, gdzie co chwila można było przeczytać na  jej temat artykuły i recenzje - mniej lub bardziej pochlebne - w prasie i portalach literackich. Na fali popularności poprzedniej serii, autorka postanowiła raz jeszcze opisać historię miłości Christiana Greya i Anastasii Steele, ale tym razem widziane z perspektywy Christiana. 

O czym dokładnie jest fabuła to chyba wszyscy wiedzą, nawet Ci co tylko wiedzą, że takie książki powstały. Ale postaram się chociaż zarysować fabułę. Studentka Anastasia Steele w zastępstwie przeprowadza wywiad z milionerem Christianem Greyem, który finansuje jeden z wydziałów uczelni, na której studiuje Ana oraz jej przyjaciółka Kate. Od momentu zakończenia wywiadu, oboje nie potrafią zapomnieć o sobie. Christian zaczyna wprowadzać w swój mroczny świat Anę, która ma stać się jego uległą. 

Z pewną rezerwą zabierałam się za czytanie "Greya", ponieważ uważałam, że poprzednia seria w zupełności wystarczała by poznać relację między głównymi bohaterami. I wielką przyjemnością było dla mnie domyślanie się  i odkrywanie przyczyn zachowań głównego bohatera. Tu w nowej części, którą poznajemy z perspektywy Christiana, niby wszystko mamy wyłożone na tacy, ale tak naprawdę to niczego się nie dowiadujemy. Wiadomo było, że jego myśli będą krążyć wokół seksu, ale nie wiadomo do końca dlaczego Ana tak wpłynęła na jego osobę. Może będzie wyjaśnione to w następnych książkach...??? Na dodatek autorka ogołociła głównego bohatera z charyzmy, która mi imponowała. I o ile w pierwszej serii bez mrugnięcia oka i ja zostałabym dziewczyną, kochanką czy uległą Greya ;), to teraz zaczęłam się mocno zastanawiać czy aby na pewno bym nią chciała być? Dopiero tak od połowy książki zaczynał powracać dawny urok tytułowego bohatera...

Wiele scen z pierwszej książki zostaje powtórzonych, co mnie nie dziwi, dlatego że były ważne dla całej fabuły jak również dla rodzącego się uczucia między Christianem a Aną. Rozczarowuje tylko to, że tak mało poświęcono uwagi na życie zawodowe, prywatne, a głównie na przeszłość Christiana Greya. A przecież przeszłość jest przyczyną jego stylu życia oraz rzuca cień na jego relacje z rodziną i pracownikami. A szkoda, bo książka mogła dzięki temu wiele zyskać.

Ale najbardziej co rzuca się w oczy to to, że autorka nie wykorzystała szansy na poprawienie stylu pisania. Ale to nic w porównaniu z tym czym popisał się tłumacz. O ile w poprzednich częściach, tłumaczom zarzucano tylko brak odwagi w używaniu słów niecenzuralnych, to tu można śmiało ich wyśmiać za rażące błędy, jak na przykład przy odmianie miasta Portland. Stwierdzam, że już dziecko z podstawówki by wiedziało, że słowo Portland się nie odmienia. I wiele innych błędów, mniej lub bardziej rażących, można wytknąć tłumaczom "Greya", bo niestety są widoczne w trakcie lektury.

Książka jak każdy wie, a przynajmniej ten kto czytał lub przynajmniej próbował, nie jest idealna. I nie będę nikogo zmuszała na siłę, by ją przeczytał. Ale mając wiedzę o jej niedoskonałościach, to jednak z wielką przyjemnością przeczytałam ją całą, nie rozumiejąc właściwie dlaczego? Tak jak Ana nie rozumiała dlaczego podoba się Christianowi, tak i ja nie rozumiem dlaczego lubię książki E L James. I wolę się nie zagłębiać w rozważania na ten temat, bo po prostu była to kolejna lekka lektura, przy której szybko minął czas. I na pewno sięgnę po kolejne, jeśli takowe powstaną.

Książka bierze udział w wyzwaniu W 200 książek dookoła świata.

Tytuł: Grey

Autor: E L James

Wydawnictwo: Sonia Draga

Miejsce i rok wydania: Katowice, 2015

Ilość stron: 686

Wydanie: I

Okładka: miękka  

"Dla Ciebie Wszystko" - Katarzyna Michalak

Po ilości recenzji książek Katarzyny Michalak na moim blogu, trudno nie odgadnąć, że jest to jedna z wielu moich ulubionych polskich autorek. Co sprawia, że tak się stało? Pewnie to w jaki sposób opowiada autorka o miłości i chociaż może za bardzo w stylu "baśniowym" i zbyt naiwnie, jednak trudno mi oderwać się od jej książek. I na każdą nową książkę tej autorki czekam z utęsknieniem. Tak też było z jej nową książką pt.: "Dla Ciebie wszystko".

Ów książka jest kontynuacją zarówno "Wiśniowego dworku" i "W imię miłości". I to właśnie na Ani Krasce z "W imię miłości" skupia się akcja "Dla Ciebie wszystko". Główna bohaterka już nie jest tym zalęknionym dzieckiem, z determinacją walczącym o zdrowie i życie swojej matki, ale jest świeżo upieczoną studentką, która dzięki miłości i czułej opiece ze strony dziadka i jego żony jest pewną siebie młodą kobietą, z nadzieją patrzącą na przyszłość. I raczej nic tego nie powinno zmienić. Do czasu gdy na jej drodze staną dwie osoby, a mianowicie czteroletni chłopiec, porzucony przez matkę w szpitalu, oraz Daniel van der Welt, o którym Ania nie będzie potrafiła zapomnieć. Czy mimo tego jakie  życie prowadzi mężczyzna uda się im razem żyć? Sprawdźcie sami.... czy warto?

"Dla Ciebie wszystko" jest wielkim powrotem autorki do formy, po kilku słabszych książkach (m.in. "Mistrzu", "Lidce"), czym jestem pozytywnie zaskoczona, bo już powoli traciłam nadzieję na lepsze książki tej autorki. A chociaż autorka niczym nowym nas nie zaskakuje to czytelnik w końcu ma okazję przekonać się za co pokochał twórczość Katarzyny Michalak. I chociaż wielkim arcydziełem ta książka nie jest, to jednak urzeka czytelnika, sprawiając że już od pierwszej strony jest się w świecie Ani Kraski i pragnie się w nim być na zawsze. Co prawda trudno posądzić książkę o realizm, ale z drugiej strony ta "baśniowość" i pewna doza naiwności, którą zawiera w sobie książka, sprawia właśnie to wrażenie, ze czytelnik pragnie by ta fabuła działa się naprawdę i nigdy nie kończyła. Plus do tego umiejętne połączenie kontynuacji obu książek, czyli "Wiśniowego dworku" i "W imię miłości", jest dużym atutem książki "Dla Ciebie wszystko". 

W "Dla Ciebie wszystko" wiele się dzieje i czasami trudno nie uśmiechnąć się na niektóre naiwne sytuacje, ale wszystko jest tak równomiernie rozłożone, że czytelnik nie czuje przesytu tym, że w pewnym momencie jest za dużo akcji, a w innym znowu za dużo monotonii. Momentami jednak drażni naiwność jaką została obdarzona główna bohaterka, bo mimo że ma dobre serce i szczere intencje, to jednak jest to męczące i czasami chciałoby się obdarzyć bohaterkę "twardszym charakterkiem". Jest jeszcze kilka bohaterek, które drażnią swoją "naiwnością", ale jest też kilku bohaterów wyrazistych, których się polubi od razu, albo z czasem ich się polubi, albo znienawidzi od pierwszego momentu.

Książka "Dla Ciebie wszystko" jest godna polecenia nie tylko stałym czytelnikom Katarzyny Michalak, ale także tym, którzy uwielbiają te "baśniowe" i "naiwne" klimaty. Polecam także tym, którzy już stracili wiarę, że Katarzyna Michalak napisze jeszcze dobrą książkę, bo ta jest, jak pisałam na początku, wielkim powrotem do formy autorki i mam nadzieję, że tak już zostanie na zawsze. 

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań:

1. W 200 książek dookoła świata

2. Polacy nie gęsi II

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości Wydawnictwa Literackiego:

Tytuł: Dla Ciebie wszystko
Autor: Katarzyna Michalak
Miejsce i rok wydania: Kraków, 2014
Wydawnictwo: Literackie
Ilość stron: 304
Okładka: miękka

"Wyznanie Crossa" - Sylvia Day

No i w końcu pojawia się recenzja 3 tomu z serii o Gideonie Crossie i jego ukochanej Evie Tramell. Ci, co czytali moje recenzje poprzednich tomów, wiedzą jakie jest moje zdanie na ich temat i może(?) zastanawiacie się czy trzecia część sprawiła, że jednak zmieniłam zdanie? Czytajcie, by się przekonać:)

"Gideon Cross. Na samo wspomnienie jego imienia moje ciało ogarniały fale pożądania i tęsknoty. Od chwili gdy go zobaczyłam, gdy po raz pierwszy zajrzałam poza oszałamiającą, nieziemsko piękną powierzchowność i dostrzegłam kryjącego się pod nią mrocznego, niebezpiecznego mężczyznę, poczułam nieodparte przyciąganie, jakbym odnalazła drugą połowę samej siebie. Potrzebowałam go jak bicia własnego serca, a on wystawił się na ogromne niebezpieczeństwo, zaryzykował dla mnie wszystko. Nawet jeżeli to miało go zniszczyć..." ****

Niestety czytanie serii o Crossie zniszczyło mnie i "moją wiarę" w literaturę erotyczną:) A podobno przed nami jeszcze dwie części... Jeśli to prawda.... W każdym bądź razie jak zapewne pamiętacie moje recenzje na temat serii o Crossie, to zapewne wiecie, że nie były pochlebne, może nawet miażdżące. Tak samo będzie i tym razem. 

Autorka napisała "Wyznanie Crossa", tak jak poprzednie książki o Crossie, dobrym językiem, co sprawia, że czyta się ją szybko (całe szczęście), a opisane sceny, przede wszystkim sceny erotyczne, dobrze wykreowane, co sprawia, że czytelnik nie męczy się, aż tak bardzo. Tak naprawdę najgorsze są (jak w przypadku pierwszej i drugiej części) kilkanaście pierwszych stron, które sprawiają, że trudno wczuć się w fabułę książki. Potem jest już lepiej i można czytać, czytać i czytać...(chyba się powtórzyłam i napisałam podobnie jak przy recenzji "Dotyku Crossa"). Ale mimo wszystko nadal jest to irytująca książka z irytującymi głównymi bohaterami, którzy nadal zachowują się tak jak w poprzednich tomach: jak nadąsane nastolatki, które niewiedzą czego chcą od życia i tak naprawdę nie wiedzą czym jest prawdziwa miłość, którą mylą chyba ze zwierzęcym instynktem, by kochać się przy każdym spotkaniu, nie zajmując się niczym poza seksem. 

Gdy wydawało się już, że cała opowieść zamknie się w trzech tomach, to im bliżej było końca, tym bardziej "bałaganiło się" w życiu nie tylko głównych bohaterów, ale i u postaci drugoplanowych, tak iż po ostatniej stronie można śmiało stwierdzić, że na pewno doczekamy się czwartej części (dlaczego?), po którą mimo wszystko sięgnę, bo mimo wszystko:) jestem ciekawa jak się rozwiążą problemy tych drugoplanowych postaci. 

Jeśli polubiliście zarówno pierwszą jak i drugą część, to na pewno z chęcią przeczytacie trzeci tom. Ja, mimo że nie polubiłam serii, to jednak przeczytałam, by mieć ją z głowy i więcej nie zawracać sobie nią głowy. Co prawda, gdyby wyszły inne części, to prawdopodobnie przeczytam, ale wierzcie mi, będzie to dla mnie bardziej kara niż błogosławieństwo. Ale z drugiej strony pewnie będziecie się zastanawiać, po co w ogóle czytać, jak ma się takie zdanie o całej trylogii? Bo czasami jest tak, że nawet jak się czegoś nie lubi, to się trwa przy tym nie wiadomo z jakiej przyczyny, hmmm???

*** opis z okładki

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Wielka Litera

Tytuł: Wyznanie Crossa

Autor: Sylvia Day

Wydawnictwo: Wielka Litera

Miejsce i rok wydania: Warszawa, 2013

Ilość stron: 416

Wydanie:I

Oprawa: miękka    

 

"Płomień Crossa" - Sylvia Day

 

Po "Dotyku Crossa" przyszła pora na drugą część tej serii, która stała się jedną z najmodniejszych ostatnich miesięcy. Jedni są zachwyceni, inni wręcz są zawiedzeni, a inni jeszcze obojętni, itp. Do której części osób należę? Jeśli czytaliście moją recenzję "Dotyku Crossa" to się może domyślacie. A czy moje zdanie na temat tej serii coś się zmieniło? Niedługo się dowiecie...

Eva i Gideon coraz bardziej się do siebie zbliżają i coraz lepiej radzą ze swoimi demonami z przeszłości, lecz mimo wszystko nadal muszą ciężko pracować nad swoim związkiem. Nie jest to nadal łatwe, tym bardziej, że Eva nadal nie potrafi poradzić ze swoją zazdrością i wciąż nie wie jak ma reagować na kobiety, które otaczają jej ukochanego. A Gideon nadal boi zmierzyć się z demonami swojej przeszłości, co sprawia, że związek Evy i Gideona nadal jest gorący, wybuchowy i wciąż w nim iskrzy. Coraz częściej o sobie dają znać osoby z przeszłości zarówno Evy jak i Gideona, czyli Nathan i Corinne, którzy wciąż mieszają w związku głównej pary. Jak bardzo te osoby będą mieć wpływ na związek Evy i Gideona? Musicie sami przeczytać. A czy warto? Zaraz się przekonacie... 

Po pierwszej części byłam rozczarowana, rozbita i czułam jakiś niesmak, niedosyt, który sprawiał, że czułam "wielkie odpychanie" od czytania kolejnej książki Sylvii Day. Lecz mimo wszystko zaczęłam czytać kontynuację "Dotyku Crossa", czyli "Płomień Crossa". Lecz już po kilku przeczytanych zdaniach czułam znużenie, co sprawiło, że przerwałam czytanie i zaczęłam czytać dopiero na następny dzień z tą myślą, by się nie poddawać i wytrwać w czytaniu, bo pierwsze strony w większości są zawsze najtrudniejsze. Wytrwałam i jak się okazało założenie było słuszne, bo już po przeczytaniu kilkunastu stron zaczęło mi się lepiej czytać "Płomień Crossa". Akcja coraz bardziej się rozkręcała, zaczęło się coraz więcej dziać i już trudno było się oderwać od czytania. Lecz mimo to gdy odkładałam książkę na bok, czułam zmęczenie psychiczne i z jednej strony się cieszyłam, że już nie czytam dalszych stron, ale z drugiej strony przychodziło "przygnębienie", że mimo wszystko po jakimś czasie będę musiała "do niej znowu wrócić i się z nią męczyć". I nie pomagała tu wciągająca fabuła. Rzadko się tak czuję podczas czytania książek, ale postanowiłam, że wytrwam w czytaniu i dokończę ją jak najszybciej, by mieć ją już "z głowy". Ale z drugiej strony rzadko tak miewam, że książka która wciąga i chce się ją czytać i czytać, to również jednak przyprawia o ból głowy podczas czytania i jedynie o czym się marzy to szybko skończyć czytanie i o niej jak najszybciej zapomnieć. 

To prawda, że druga część jest lepsza od pierwszej, a przyczyniło się do tego przede wszystkim przyspieszenie akcji, nie powiewało nudą. Język, styl, opisy scen, nie tylko erotycznych, były tak dobre jak w pierwszej części, a może i nawet lepsze. Ale tak jak i w pierwszej części tak i w drugiej było dużo wulgarności, przede wszystkim właśnie w scenach erotycznych, których tak naprawdę było zdecydowanie za dużo, jak i niektóre budziły obrzydzenie, tak iż po pewnym czasie niektóre pomijałam.

I chociaż miałam nadzieję, że jednak druga część bardziej przekona mnie do całej serii, to jednak nic się nie zmieniło. Bohaterowie są nadal płytcy, irytujący, którzy myślą o zaspokojeniu swoich potrzeb, a nie mają "głębszych" przemyśleń na temat swojego związku, swojej przeszłości czy przyszłości. Co prawda mają jakieś tam problemy i próbują się z nimi zmierzyć, ale jest to tak dziwne, puste, wręcz irracjonalne, że nie przekonuje mnie to i sprawia, że mam chęć jak najszybciej zapomnieć już nie tylko o samych bohaterach, książce, ale o całej serii. I chyba tylko chęć dokończenia książki sprawiła, że wytrwałam do samego zakończenia. 

Mimo całej złości zarówno na samą książkę jak i na całą serię, to tak jak w przypadku pierwszej części, to zarówno: i nie polecam i nie odradzam tej książki, ponieważ każdy sam przekona się do niej po przeczytaniu pierwszej części - "Dotyk Crossa". 

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości Wydawnictwa Wielka Litera

Tytuł: Płomień Crossa

Autor: Sylvia Day

Wydawnictwo: Wielka Litera

Miejsce i rok wydania: Warszawa, 2013

Ilość stron: 365

Okładka: miękka

Wydanie: I

 

"Dotyk Crossa" - Sylvia Day

Kolejna książka, gdzie ona spotyka tego tajemniczego, piekielnie przystojnego, bogatego, dobrego we wszystkim Boga Seksu, gdzie kobieta uzależnia się od niego i jedynie czego pragnie to być blisko, wręcz bardzo blisko swojego rycerza na białym rumaku, itp.

Tym razem jest to książka Sylvii Day "Dotyk Crossa", gdzie dwudziestoparoletnia Eva Tromell spotyka na swej drodze tajemniczego mężczyznę, który okaże się właścicielem budynku, w którym pracuje - Crossfire, oraz apartamentowca, w którym mieszka Eva (i kilku innych posiadłości oraz nieruchomości). Oczywiście Eva jest pod wielkim wrażeniem tajemniczego mężczyzny i niedługo poznaje jego prawdziwe nazwisko oraz niedługo przekona się, że zarówno Gideon Cross jak i Eva Tromell nie będą potrafili bez siebie żyć. Od tej pory myśli, serce oraz dusza Evy należy do niego, do mężczyzny, który pragnie mieć ją tylko dla siebie i nie wyobraża sobie życia bez niej. Jednak sielanka nie trwa długo i ją jak i jego, dopadają demony przeszłości, przez które coraz częściej się kłócą, nie potrafią dojść do porozumienia, a dodatkowym ciosem dla Evy są kobiety, które kiedyś były związane z Gideonem i próbują na nowo przykuć jego uwagę. Eva coraz bardziej nienawidzi swojego mężczyzny, ale też bardzo go kocha, co powoduje jeszcze większą złość na siebie, że tak uzależniła się od mężczyzny, który rzucił na nią urok, który ją kocha i wielbi. Ale z powodu również traumatycznych przeżyć z dzieciństwa nie potrafi w pełni zaangażować się w związek z Evą. Czy Evie i Gideonowi uda się pokonać demony z przeszłości i czy Eva poradzi sobie z tym jak na Gideona reagują kobiety? Musicie sami się przekonać. Czy warto? Czytajcie dalej:)

"Dotyk Crossa"  jest taką książką, przy której usiądziecie i będziecie czytać, czytać i czytać i albo po pewnym czasie się znudzicie i będziecie chcieli skończyć ją czytać, albo zawładnie Wami do reszty i będziecie czytać i czytać:) Ja niestety jestem tą osobą, która chciała zrezygnować po przeczytaniu sporej części stron, ale postanowiłam, że nie będę "rzucać" książki i wytrwać w czytaniu, oraz dlatego, że czekały na mnie pozostałe części i mimo wszystko byłam ciekawa rozwoju sytuacji w pozostałych częściach. Tak więc wytrwałam i ukończyłam. I do dziś zastanawiam się, co urzekło miliony ludzi, by zachwycać się ową książką jak i całą trylogią. Oczywiście jest to książka napisana dobrym i ciekawym językiem, który właśnie sprawia, że mimo wszystko chce się czytać ową książką. Oraz nie trudno nie zauważyć, że autorka nim przystąpiła do pisania i tworzenia tej książki czy trylogii, była dobrze przygotowana do niej, każda sytuacja, każda strona po stronie jest przemyślana. Wszystko jest tu szczegółowo opisane, a sceny seksu autorka dość wulgarnie opisała. I całe szczęście, że polskie wydawnictwo nie zastąpiło tych wulgarnych opisów na rzecz "piękniejszego" języka, bo to tylko by popsuło książkę i jej odbiór. I tak jak przystało na typową książkę erotyczną, jest wiele scen seksu między głównymi bohaterami, co sprawia, że część z nich się opuszcza, bo ileż można czytać o takich scenach, które i tak nic nowego nie wnoszą w akcję. 

Ale ta książka, poza dobrym, ciekawym językiem, który sprawia, że dzięki niemu czytamy "Dotyk Crossa", jest książką nudną i płytką, z głupimi ludźmi, którzy zachowują się jak ludzie, którzy nie mają do zaoferowania nic prócz bogactwa, pięknych przyjęć, samochodów jak i pięknych ciał, których nie wstydzą się pokazać nawet tam gdzie nie powinni. A zachowanie głównych bohaterów jest, jak mi się wydaje, typowe dla Amerykanów - ładnie zapakowane, z ładną wstążeczką, która ma dodać trochę szaleństwa i inteligencji opakowaniu, by inni nabrali się, że w środku jest tak samo pięknie, wszyscy są uśmiechnięci i w ogóle jest wspaniale. I jak czytam opinie o tej książce, to wydaje mi się, że wielu uwiodła ta słodycz i nie dostrzegają, że jest tam tak naprawdę pustka, która nie prezentuje sobą nic i tak naprawdę nie wiadomo o co chodzi. I owe nic ratuje tylko język, którym posługuje się autorka w opowiadanej książce, który sprawia, że opowiedziana historia nie jest aż tak nudna i mimo wszystko to on sprawia, że chce się wytrwać przy opowiedzianej historii.

 A wracając do głównych bohaterów, jak dla mnie nie są to bohaterowie, którzy mogą zawładnąć sercem, nie są aż tak piękni i intrygujący jak przedstawia ich autorka. A sam główny bohater nie jest, aż tak mroczny i tajemniczy jak można by przypuszczać. Jak dla mnie obydwoje są irytujący i dziwię się, że ona pragnie jego, a on jej. Ale miłość nie wybiera i kieruje się swoimi prawami i wyborami. Cóż, Eva Tromell i Gideon Cross nie są bohaterami, o których będę pisać i mówić z zachwytem i pewnie zapomnę o nich na krótko po przeczytaniu całej serii. Czy tak się stanie? Zobaczę po przeczytaniu całej trylogii, może jednak będzie jednak coś, co sprawi, że polubię zarówno książkę jak i samych bohaterów. 

"Dotyk Crossa" jest tą książką, którą trudno mi polecić jak i odradzić, każdy powinien sam się przekonać czy warto przeczytać książkę jak i całą trylogię, by przekonać się czy warto było poświęcić swój czas. Na pewno jest to książka dla tych, co lubią czytać powieści erotyczne, ale osoby, które chcą odkryć coś nowego, to na pewno nic nowego:) nie odkryją i będą mogli się przekonać, że już czytali o tym w innych książkach erotycznych. Cóż, czy przeczytacie czy nie, to już zależy od Was. Decyzję pozostawiam Wam, drodzy czytelnicy.

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Wielka Litera

Tytuł: Dotyk Crossa

Autor: Sylvia Day

Wydawnictwo: Wielka Litera

Miejsce i rok wydania: Warszawa, 2012

Ilość stron: 416

Oprawa: miękka