"Zemsta" - Jo Nesbo

"Zemsta" Jo Nesbo to zbiór opowiadań, które mają różną tematykę, i które poruszają się w różnych gatunkach literackich poprzez obyczajowe, romanse oraz oczywiście kryminalne. Książka ta jest drugą książką tego autora po "Królestwie, która nie jest związana z przygodami o Harrym Hole, dlatego też byłam ciekawa jak wypadnie Jo Nesbo jako autor opowiadań. 

"Zemsta" skupia się wokół, jak sam tytuł sugeruje, zemsty, która często jest wynikiem nagłych i nieprzyjemnych zachowań. Ale jest działaniem udaremniającym działanie zła, które może wywrzeć negatywny wpływ na człowieka, pewne społeczeństwo lub na całą ludzkość. Tak jest właśnie w prezentowanych przez Jo Nesbo opowiadaniach. Bohaterowie decydujący się na dokonanie zemsty często widzą swój błąd, który przyczynił się do zła, błędnych decyzji lub zbrodni. Jedyne, co pozostaje w takiej sytuacji jest wykonanie zemsty, która powstrzyma nieludzkie traktowanie, lub zbrodnicze plany, albo w jakiś sposób przyniosą ukojenie osobie, która straciła ukochane osoby.

Te opowiadania zawarte w "Zemście" z każdym kolejnym tytułem robią się coraz ciekawsze i intrygujące. Tematyka w nich zawarta sprawia, że chce się poznać zarówno głównych bohaterów jak i motywy ich działań, które często poznajemy na sam koniec każdego opowiadania. Każde z opowiadań ma w sobie coś takiego, co sprawia, że po przeczytaniu czytelnik zastanawia się czy taka sytuacja mogłaby mieć miejsce w świecie realnym oraz czy chcielibyśmy być w centrum takiej akcji czy tylko świadkami tego, co się dzieje na stronicach tego zbioru. Nie ulega wątpliwości, że to co opisuje autor jest bardzo ciekawe i zachęca do zapoznania się z fachową literaturą na każdy temat, którego podjął się Jo Nesbo w każdym opowiadaniu. Co prawda nie wszystkie opowiadania w tym zbiorze są na wysokim poziomie, ale nie zmienia to faktu, że większość z nich jest świetnia. Dlatego też z chęcią będę sięgać po tego typu opowiadania spod pióra norweskiego pisarza - Jo Nesbo.

Polecam

Tytuł: Zemsta

Autor: Jo Nesbo

Przełożyła z języka norweskiego: Iwona Zimnicka

Wydawnictwo: Dolnośląskie

Miejsce i rok wydania: 2022

Ilość stron: 416

Okładka: miękka

"Królestwo" - Jo Nesbo

Jo Nesbo zyskał popularność między innymi dzięki serii o Harrym Hole, policjancie z nieciekawym życiorysem i trudnymi relacjami z drugim człowiekiem. Cała seria jest już przeze mnie przeczytana, stąd też pomysł, aby zacząć poznawać inne książki tegoż autora. Pierwszą książką jaka trafiła mi się po Harrym Hole jest "Królestwo", również skupiająca się wokół kryminału i nierozwiązanych zagadek, które się mnożą z każdą stroną. Ale zanim zacznę zdradzać coś więcej to najpierw o fabule...

"W norweskiej wiosce gdzieś w górach mechanik Roy wiedzie spokojne, proste życie. Kiedy jego przedsiębiorczy brat Carl wraca po latach z propozycją budowy hotelu, odżywają mroczne sekrety ich dzieciństwa i czasu dorastania. Roy zawsze bronił młodszego brata przed rówieśnikami i chronił przed złośliwymi plotkami, ale teraz jego lojalność zostaje poddana próbie. 

Gdy miejscowy stróż prawa wznawia śledztwo w sprawie tragicznej śmierci rodziców braci, Roy staje przed dylematem, jak wiele jest w stanie poświęcić w imię braterskiej miłości." *

Czytając tę powieść, gdy ma się za sobą całą serię o Harrym Hole, można odnieść błędne wrażenie. Dlaczego? Ponieważ cała seria traktująca o policjancie z Oslo, jest powieścią dynamiczną, wartką, gdzie autor nie pozwala nam się nudzić. Tutaj w "Królestwie" otrzymujemy powieść, która skupia się co prawda na wątkach kryminalnych, ale śmiało można ją określić również jako powieść obyczajową. Akcja tutaj przebiega powoli, skupiając się bardziej na relacjach między ludźmi, szczególnie między dwoma braćmi i resztą mieszkańców małej wioski gdzieś nieopodal gór. Nie znajdziemy tu intrygujących pościgów, nie ma rozwiązywania zagadek, które są mniej lub bardziej zaskakujące, oraz nie znajdziemy bohaterskich policjantów, działających na pograniczu prawa. Powieść ta jest niemalże monotonna, skupiająca się na prostych rozwiązaniach, gdzie nikt tak naprawdę nie jest niczego pewien i tylko snujące się domysły mogą "przyprawić o zawał serca", nad którym można spokojnie zapanować. I to właśnie relacje między mieszkańcami skupiają największą uwagę. Mieszkańcy małego miasta, chociaż wydają się, że widzą wszystko, ale tak naprawdę nie wiedzą nic o sobie, a wydają wyroki tylko na podstawie jakieś głupiej plotki, zrodzonej iks lat temu. I ta plotka, chociaż najmniej prawdziwa, staje się bardziej realna niż sama prawda, której nikt nie dostrzega, bo nikt jej tak naprawdę nie widział. Czy wszystkie złe i dobre sprawy zostaną ujawnione w tak cichej mieścinie, ale do szpiku kości przesiąkniętej złem? 

Książka Jo Nesbo "Królestwo" jest powieścią, na którą warto zwrócić uwagę, ponieważ jest to pozycja, która udowadnia, że autor potrafi odnaleźć się również w powieściach obyczajowych. Gdzie nie ma miejsca na podział na złych i dobrych ludzi, na bohaterów których się kocha lub nienawidzi. To opowieść o ludziach, którzy odgrywają świętych, a pod skórą noszą mniejsze lub większe zło, w zależności od tego jak bardzo pociąga ich mamona, lub jak bardzo boją się ujawnienia prawdy o sobie. Ponieważ nic bardziej nie boli jak ujawnienie prawdy o sobie samym. I to jest czynnik, który potrafi pociągnąć człowieka do bardzo złych i negatywnych czynów, przed którymi potem nie ma ucieczki. Jak w słynnym "Makbecie" Williama Szekspira, gdzie "Zło rodzi zło". Tutaj niewielu bohaterów budzi sympatię, a jeśli nawet to tylko przez chwilę, a potem czar pryska.

Powieść Jo Nesbo "Królestwo" polecam wszystkim fanom literatury Norwega, fanom literatury skandynawskiej, i wszystkim tym, którzy chcieliby rozpocząć swoją przygodę z twórczością tego autora.

* https://lubimyczytac.pl/ksiazka/4915953/krolestwo

Tytuł: Królestwo
Autor: Jo Nesbo
Tłumacz: Iwona Zimnicka
Wydawnictwo: Dolnośląskie
Miejsce i rok wydania: Wrocław, 2020
Okładka: miękka
Ilość stron: 480

"Nóż" - Jo Nesbo

Harry Hole jest jednym z moich ulubionych bohaterów literackich, a dodać jeszcze do tego, że jest bohaterem literatury kryminalnej, to tym bardziej nie można przejść obojętnie wobec niego.

Harry Hole znowu przegiął z alkoholem, co spowodowało że jego ukochana żona wyrzuciła go z domu i nie ma szans na to, aby powrócił ponownie do niej. Harry po kolejnej pijackiej nocy budzi się w swoim łóżku, gdzie jest pełno krwi na pościeli i jego ubraniu. Hole próbuje sobie przypomnieć, co to wszystko ma znaczyć i jedynym sensownym wyjaśnieniem jest bójka z właścicielem baru, która miała miejsce poprzedniego wieczoru. Wydarzenia z wieczoru nie dają mu spokoju gdy dowiaduje się o śmierci ukochanej osoby, co powoduje lawinę domysłów w nim samym. Co właściwie wydarzyło się tego wieczoru i dlaczego nie może sobie nic przypomnieć? Na te pytania nie ma jednoznacznej odpowiedzi i o prawdę główny bohater, będzie musiał długo walczyć, idąc często krętymi i wyboistymi ścieżkami.

Jo Nesbo po raz dwunasty zabiera nas czytelników w świat Harry'ego Hole'a, świat który nie jest kolorowy jak zapamiętaliśmy go z ostatniej książki. W książce "Nóż" mamy do czynienia ze świetnie skonstruowaną intrygą, która może jawić się nam w ciemnych lub w niebezpiecznych barwach, które z każdą chwilą pokazują nam jak łatwo wpadamy ze skrajności w skrajność. Tutaj nie ma czasu na sentymenty, które chociaż chciałyby mieć coś do powiedzenia to jednak zderzenie z brutalną rzeczywistością, przedstawioną w powieści, nie mają racji bytu, a życie musi toczyć się dalej. Główny bohater raz za razem błądzi i szuka odpowiedzi, które wydają się mieć rację bytu przez pewien czasu, by za chwilę mocno szarpnąć kierownicą i brnąć dalej w ślepy zaułek. I tak z jednej strony można przedstawić ogólnie książkę, ale z drugiej strony może być to uproszczone streszczenie. 

Jestem jak najbardziej zachwycona tą książką, nawet jeśli ma niewielkie wady (muszę jednak przyznać, że czasami drażniły mnie zbyt dłuugie opisy). Ale trzeba przyznać, że autor osiągnął i zawarł wszystko co chciał w cyklu o Harrym Hole; ta powieść jest kwintesencją wszystkiego co dotyczyło głównego bohatera. Czy będą kolejne części? Mam nadzieję że tak, nawet jeśli miałyby to być słabsze części. Czas pokaże czy Harry Hole będzie miał szansę zaistnieć w następnych powieściach. Biorąc pod uwagę jednak wszystkie wątki mające miejsce w tej powieści, odnoszę wrażenie, że pewien rozdział w życiorysie głównego bohatera się zamknął. Jednak są i inne wątki, które autor mógłby pociągnąć, dla których Harry Hole byłby postacią drugoplanową lub cieniem dla innych bohaterów. Czy tak będzie, czas pokaże, a teraz gorąco zachęcam do przeczytania książki "Nóż" fanom serii o Harrym Hole, a tym którzy nie mieli okazji poznać przygód policjanta z Oslo, zapraszam aby zacząć swą przygodę od pierwszego tomu, by lepiej zrozumieć dalsze tomy. Ale też dlatego, aby sprawdzić jak z każdym następnym tomem sobie radził autor - Jo Nesbo. Polecam.

Tytuł: Nóż

Autor: Jo Nesbo

Tłumaczenie: Iwona Zimnicka

Wydawnictwo: Dolnośląskie

Miejsce i rok wydania: Wrocław, 2019

Ilość stron: 464

Okładka: miękka

"Pragnienie" - Jo Nesbo

Po dłuższej przerwie wracam do przygód o Harrym Hole, którego stworzył norweski pisarz - Jo Nesbo. 

Harry Hole jest szczęśliwy w małżeństwie z Rakel, uwielbia swoją pracą jako wykładowca w szkole policyjnej i stara się unikać swojej przeszłości - bycia policjantem i picia alkoholu. Jednak nie na długo, ponieważ zostaje zamordowana kobieta w dość brutalny sposób, a policja nie potrafi uchwycić mordercy, który jest bardzo trudnym przeciwnikiem. Z powodu braku pomysłu na śledztwo oraz presję mediów, policja musi prosić o pomoc Harry'ego, który dość niechętnie wraca do dawnej pracy. Ale również do dawnej sprawy - nierozwiązana w przeszłości, jest wciąż aktualna zarówno dla policji jak i dla samego Harry'ego. 

"Pragnienie" Jo Nesbo to powrót do przygód Harry'ego Hole'a, oraz kolejnych nieprzespanych nocy spędzonych nad lekturą. Autor powieści podjął się w swojej książce bardzo ciekawego tematu związanego z wampiryzmem. Dla niektórych może być to gratka albo coś zupełnie nowego w tego typu literaturze, ale ten pomysł wydaje się bardzo trafiony i czyta się z wielkim zainteresowaniem. Wątpię, abym po przeczytaniu tej książki została wielką fanką wampirów i filmów związanych z tą tematyką, jednak nie mam nic przeciwko temu, aby taki wątek pojawiał się od czasu do czasu w innych książkach tego typu. 

Autor tejże powieści jak zawsze potrafi żonglować wątkami, wprowadzać wielu bohaterów, którzy potrafią mieszać w fabule oraz których się lubi lub nie. Żadna z tych postaci nie jest bez wad i każda może być winna dokonanego przestępstwa, nawet ta, która wydaje się, że nie mogła tego uczynić. Chociaż i tak wiemy lub przypuszczamy niemalże od samego początku kto może stać za zbrodnią, ale z  wielkimi wypiekami na policzkach czytamy jak potrafią oddalić od siebie podejrzenia. Lecz finalnie nie potrafią już uciec od odpowiedzialności. 

To nie jest łatwy, lekki i przyjemny kryminał, wręcz odwrotnie. Tu nie mam zwycięzców i przegranych, ale są tu osoby, które muszą doświadczyć wiele by wyjść zwycięsko. Są również ci, którzy mimo wielu złych doświadczeń, wciąż próbują walczyć z samym sobą i innymi, lecz wciąż tracą jeszcze więcej. Nie ma w pełni zwycięskiego dobra, które wciąż okupione jest wieloma bliznami, niespełnionymi pragnieniami i marzeniami oraz odartą z nadziei przyszłością.

Książka spod pióra Jo Nesbo jest mocna, świetnie napisana, wciągająca, nie dająca zasnąć by wciąż czytać, czytać i czytać. Dlatego polecam wszystkim miłośnikom literatury Jo Nesbo, norweskiej i skandynawskiej. 

Zachęcam osoby, które nie miały jeszcze możliwości poznać Harry'ego Hole'a, aby jednak zaczęły od pierwszego tomu, by lepiej można zrozumieć tą postać, ale również zauważyć jak bardzo dojrzewał autor tej serii i zaczął tworzyć coraz lepsze książki  o tym bohaterze.

Tytuł: Pragnienie

Autor: Jo Nesbo

Tłumaczenie: Iwona Zimnicka

Wydawnictwo: Dolnośląskie

Miejsce i rok wydania: Wrocław, 2017

Ilość stron: 464

Okładka: miękka

"Policja" - Jo Nesbo

Kolejny tom z serii o Harrym Hole na moim blogu nie powinien dziwić. Z tomu na tom seria ta wzbudza coraz więcej we mnie pozytywnych emocji. Wciąż chcę więcej i więcej. Kolejną książką z serii o słynnym policjancie tak jak i poprzednie wchłonęłam w kilka dni. 

Harry Hole nie jest już policjantem, ale wciąż czuje na sobie oddech swojej dawnej pracy. Aktualnie jest wykładowcą w szkole policyjnej, jego życie prywatne aktualnie jest na dobrej drodze, udało mu się ochronić Olega przed więzieniem i demonami przeszłości. Wszystko mogłoby iść w dobrym kierunku gdyby nie to, że zaczynają ginąć policjanci w miejscach gdzie wcześniej prowadzili śledztwa w dawnych zbrodniach. Policja wciąż nie potrafi znaleźć dobrego kierunku w śledztwie, dlatego znów Harry musi włączyć się do gry. Teraz nie jako policjant, ale jako wsparcie dla swoich kolegów.

"Policja" autorstwa Jo Nesbo czyta się z wielką przyjemnością. Akcja goni akcję, zaś rozmowy między bohaterami trzymają w wielkim napięciu. Co sprawia, że czytelnik nie ma prawa się nudzić. Gdy się jest już czegoś pewnym to od razu zostajemy wyprowadzeni z błędu. Dlatego też należy zwracać uwagę na każde zdanie, na każdą rozmowę między bohaterami, ponieważ mała nieuwaga sprawi, że możemy przeoczyć coś ważnego. Tak samo jak i bohaterowie gdy coś przeoczą, potem muszą włożyć podwójną pracę w wyjaśnienie jakiegoś śladu, dowodu, rozmowy czy sytuacji. Tu już nie ma typowej akcji reakcji, w tej książce jest dużo psychologii, dużo rzeczy i kwestii do rozmyślania. Nie liczy się już broń ostra, lecz głowa i myślenie nią, ponieważ każdy mały błąd w dedukcji ponosi za sobą duży, wręcz gigantyczny problem.

Widać w tej książce jak bardzo zmieniało się pisarstwo Jo Nesbo. Z dobrze zapowiadającego się pisarza, stał się autorem w pełni panującym nad akcją, dialogami, nad myleniem wątków, bohaterowie nie są jacyś mdli, ale są to bohaterowie wyraziści, których długo się pamięta po przeczytaniu tej powieści. Dlatego z wielką przyjemnością wezmę w swe ręce kolejną książkę z tej serii. 

Polecam książkę wszystkim miłośnikom Jo Nesbo, ciekawym losom Harry'ego Hole'a oraz dobrej literatury norweskiej i skandynawskiej.

Tytuł: Policja

Autor: Jo Nesbo

Tłumaczenie: Iwona Zimnicka

Wydawnictwo: Dolnośląskie

Miejsce i rok wydania: Wrocław, 2013

Ilość stron: 472

Okładka: miękka

"Upiory" - Jo Nesbo

Oto kolejna część przygód Harry'ego Hole'a, który już nie jest pracownikiem policji w Oslo, a zaczął wykonywać zawód, za który mógłby się śmiało aresztować gdyby był policjantem :)

Ginie nastoletni diler narkotyków - Gusto, a za jego śmierć oskarżany jest Oleg Faulke, syn Rakel, która była dawną miłością Harry'ego, zaś dla Olega był namiastką ojcostwa. Dlatego też Harry wraca do Oslo z Hongkongu by wyjaśnić sprawę i pomóc chłopakowi. Harry odnawia dawne przyjaźnie policyjne i dzięki tym osobom stara się zapoznać z sytuacją, w której znalazł się Oleg. Nie jest to łatwe, bo niestety główny bohater jak zwykle lubi pakować się w kłopoty, a które lubią go odszukiwać :) Co sprawia, że nie tylko kryminaliści go szukają, ale również policja, która podejrzewa go o różne rzeczy w związku ze sprawą. Czy Harry'emu uda się rozwiązać zagadkę i pomóc przyjacielowi? O tym musicie się sami przekonać, bo warto. 

Ale jak przypuszczam, może przemawiać przeze mnie zachwyt nad literaturą Jo Nesbo i do jego głównego bohatera. Nie powinno w sumie to dziwić, ponieważ skandynawskie kryminały są świetne i autor wraz z kolejnymi tomami o Harrym Hole, umacnia swoją pozycję jako jeden z lepszych pisarzy kryminalnych w Norwegii/Skandynawii. Czuć pewność w jego piórze, widoczne w opisach sytuacji, nakreśleniu charakterystyki głównych bohaterów jak i tych drugoplanowych, itp., itd. Z wielką przyjemnością czyta się dialogi prowadzone między bohaterami, których się nie ubarwia, nie szuka się w nich na siłę jakiś super bohaterów lub antybohaterów. Są tacy jacy powinni być, czyli z krwi i kości, a ich wybory drażnią, irytują, bawią a czasem przyjmujemy ze zrozumieniem. Nie jest to łatwo, kiedy wszystkim im towarzyszy szarość, chłód i niepewność, które często wspierane są przez trwającą pogodę, jakby rozumiała życie zagubionych lub twardych bohaterów. Ich wszystkich łączy jedno - poszukiwanie miłości, akceptacji, a czasami zwykłego uścisku ręki, mówiącym że wszystko będzie w porządku i nie jesteś sam z tym wszystkim. 

Chociaż lubię głównego bohatera, to jednak smuci mnie fakt, że w tej części nie jest już policjantem, wręcz przeciwnie. Zajmuje się ściąganiem długów w Hongkongu, co z jednej strony odciąga go od jego głównego problemu (alkohol) to jednak wolałam go jako policjanta walczącego z kryminalistami. Z jednej strony może jest to dobre dla niego, ale czy tak do końca czuje się z tym dobrze zarówno główny bohater jak i sami czytelnicy? Postaram się tego dowiedzieć z dalszych części.

Tytuł: Upiory

Autor: Jo Nesbo

Przełożyła:  Iwona Zimnicka

Wydawnictwo: Dolnośląskie

Miejsce i rok wydania: Wrocław, 2011

Ilość stron: 452

Okładka: miękka

W oparach przygód Harry'ego Hole'a

    Żyjemy w specyficznym czasie, kiedy zostaliśmy objęci kwarantanną i nasze plany, życie zawodowe i prywatne zostało przewrócone do góry nogami. 

    W marcu mając nadzieję, że czas pracy zdalnej będzie też szansą na powrót do pisania subiektywnych opinii o książkach, a co za tym idzie powrót do namiętnego czytania książek. Udało się tylko co jakiś czas wziąć książkę do przeczytania i podążać śladami bohaterów. Niestety praca zdalna tak pochłonęła moje życie do czerwca, że udało mi się przeczytać kilka książek, ale już nie miałam siły na przemyślenia o książkach i ubrać te myśli w słowo pisane, które następnie ukazałyby się na blogu. Fakt faktem, że ten czas poświęciłam na kilka książek Jo Nesbo i zakupiłam kolejne części, których brakowało w mojej biblioteczce. Przemyślenia niewielkie, jednak to nie to samo, kiedy miałam wolny czas na czytanie i opisywanie.

                              (Książki, które zakupiłam)

Bardzo się cieszę z powyższych zakupów, ponieważ uważam, że Jo Nesbo stworzył ciekawego głównego bohatera, którego nie da się nie lubić. Poznałam go wraz z przeczytaniem "Pierwszego śniegu" i od tego momentu postanowiłam zapoznać się innymi książkami, poświęconym Harry'emu Hole. "Człowiek nietoperz" oraz "Karaluchy" są już na moim blogu, a w ostatnich miesiącach miałam okazję zapoznać się z następującymi powieściami, jak na zdjęciu poniższym oraz ostatnio "Pancerne serce":

Chciałabym napisać wiele i niewiele o tych książkach, które sprawiły, że poświęciłam im wiele czasu, bo naprawdę są tego warte. Czytałam je według chronologii wydania (które chronologicznie opisywały historię głównego bohatera 😉), co pozwoliło mi krok po kroku poznawać historię policjanta i towarzyszącym mu osób - rodzinie, kolegom z pracy, przyjacielowi, oraz rodzącemu się uczuciu między nim a Rakel, która na zawsze zdobyła jego serce. I mogę napisać tylko jedno - jest to historia trudna, ponieważ Harry Hole doznaje w życiu wielu upokorzeń, z którymi radzi sobie na swój sposób - raz spadając w głębokie bagno, a raz trzymając się ponad tym bagnem. A na dodatek najwięksi złoczyńcy właśnie w nim widzą największego rywala, osobę, która może ich powstrzymać. Ale z czasem przeciwnik uważa go za zwykłego policjanta, którego można łatwo pokonać. Co powoduje, że główny bohater tym bardziej stara się rozwikłać zagadki, które co rusz napotyka na swojej drodze.

Jo Nesbo stworzył postać, którą można lubić, której się kibicuje - jesteśmy jak jego cień, który razem z nim odnosi zwycięstwa i przyjmuje porażki, które bolą, upokarzają. 

Widać, że z każdą nową powieścią autor poprawia swój warsztat, lepiej radzi sobie z budowaniem napięcia, tworzeniem postaci, które na długo pozostają w pamięci. Są to postaci, które wraz z rozwojem sytuacji rozwijają swój charakter, lepiej rozumieją swoje i inne zachowania. Co doprowadza do różnych sytuacji, z których próbują wybrnąć, w lepszy lub w gorszy sposób. 

Mam nadzieję, że następne powieści Jo Nesbo, z którymi się zapoznam będą również trzymały równe tempo i takie emocje.

Przeczytane książki:

1. Czerwone gardło

2. Trzeci klucz

3. Pentagram

4. Wybawiciel

5. Pancerne serce

Autor: Jo Nesbo

Wydawnictwo: Dolnośląskie

Okładki: miękkie

"Karaluchy" - Jo Nesbo

Kontynuuję swoją przygodę z twórczością Jo Nesbo oraz wykreowanym przez niego bohaterem Harrym Hole. "Karaluchy" jest drugą książką napisaną przez tegoż autora o jednym z ciekawszych bohaterów w literaturze skandynawskiej. Seria o Harrym Hole jest jedną z tych, które pragnę przeczytać w kolejności w której były pisane.

Harry Hole tym razem wysłany jest do Tajlandii gdzie ma rozwikłać zagadkę śmierci ambasadora Norwegii. Chociaż sprawa na pierwszy rzut oka wydaje się prosta to z każdym dniem pojawia się nowy trop, a co za tym idzie, kolejne problemy (m.in., pedofilia), o których władze norweskie nie chcą słyszeć, pragnąc jedynie by jak najszybciej sprawa była rozwiązana. 

Powieść "Karaluchy" jest jedną z tych, z którą mam problem jak zacząć początek swoich wywodów subiektywnych na temat danej przeczytanej książki. Na pewno jest to opowieść, którą fajnie się czytało pod kątem krajoznawczym, czyli poznawania obyczajów i kultury Tajlandii, która słynie ze swego krajobrazu, itp. ale kojarzy się również negatywnie ze względu na narkotyki i seks. Dlatego też często poruszane są te wątki w związku ze śledztwem jakim prowadzą policjanci. Nie tylko to jest atutem tej powieści, a co do nich należy? Przede wszystkim dobrze przeprowadzona akcja, częste mylenie tropów, co może powodować u czytelnika wątpliwości, co do tego kto jest tak naprawdę mordercą. Aczkolwiek wprawny znawca kryminałów może już na początku w pewnym momencie "wyczuć' podejrzanego, co z jednej strony może powodować satysfakcję, gdy na samym końcu okaże się to prawdę. Jednak czasami wolałoby się być trzymanym w niepewności niemalże do końca. Kolejnym minusem jest przedstawienie głównego bohatera, którego bardzo się lubi, jednak w pewnym momencie czuje się do niego niechęć, ze względu na pewną jego nijakość w środkowej części powieści. Zastanawiające jest to, że po tak słabszym czasie w ogóle był w stanie wpaść na jakiś sensowny i logiczny trop w końcowych fazach książki. Może jest to wynikiem wpływu tajlandzkiego klimatu na jego funkcjonowanie w tymże kraju....,hmm? Chociaż tajlandzcy policjanci wydają się cieniem norweskiego policjanta, jednak jest to zgubne myślenie. Ponieważ oni od początku do końca są wyraziści, dający się lubić, nawet wtedy kiedy mieliby się okazać zdrajcami (na szczęście nie). Mimo wszystko książkę czyta się szybko i sprawnie dzięki intrygom, nagłym zwrotom akcji przez co książka nie jest aż tak nudna. Co prawda pousuwałabym parę opisów, ale jakoś szybko się z nimi uporałam (pomijałam), przez co nie musiałam czytać zbędnych zdań. 

Nie jest to książka wybitna w przeciwieństwie do "Człowieka Nietoperza", ale czyta się ją dobrze. Jest zapewne uzupełnieniem życiorysu Harry'ego Hole'a, tak niezbędnym do poznawania jego dalszych przygód w kolejnych tomach opowiadających o jego śledztwach. Ale niestety ta książka może być łatwo zapominana lub pomijana w dyskusjach o przygodach głównego bohatera. 

Tytuł: Karaluchy
Autor: Jo Nesbo
Przełożyła: Iwona Zimnicka
Wydawnictwo: Dolnośląskie
Miejsce i rok wydania: Wrocław, 2011
Ilość stron: 320
Okładka: miękka

"Człowiek nietoperz" - Jo Nesbo

Zachwycona książką Jo Nesbo "Pierwszy śnieg" postanowiłam zapoznać się z pozostałymi książkami tegoż autora, zaczynając od pierwszej Jego książki. Dzięki temu będę mogła lepiej poznać i zrozumieć Harry'ego Hole'a.

Jest rok 1996. W Australii zostaje zamordowana obywatelka Norwegii, co skłania władzę tego kraju do wysłania ich przedstawiciela policji, w celu poznania prawdy, kto zamordował Inger Holter. Gdy Harry Hole przybywa do Australii, zostaje przydzielony do pracy z tutejszym oficerem policji - Andrew Kensingtonem, który jest Aborygenem. Pochodzenie policjanta będzie miało istotny wpływ na rozwiązanie morderstwa nie tylko Norweżki, ale też i innych morderstw i gwałtów dokonanych na innych jasnowłosych kobietach. Ale Andrew będzie też Jego przewodnikiem po kulturze, obyczajach, geografii oraz historii Australii, która fascynuje i zadziwia oraz przeraża. Bo tu nic nie jest takie proste jak się wydaje. To właśnie nietypowe zwyczaje tegoż kraju będę kolejnym źródłem do rozwiązania zagadki kryminalnej, którą będzie musiał rozwiązać policjant z dalekiej i chłodnej Norwegii.

"Człowiek nietoperz" to początki historii o policjancie Harrym Hole, który jest świetnym w swoim fachu, ale też osobą, która ma problem. A dokładnie problem z alkoholem, który kładzie się cieniem na Jego karierze policyjnej. Tylko cudem nie wylatuje ze służby, ponieważ władze policji zatuszowały bardzo niewygodne dla siebie fakty, by nie stracić wiele w oczach społeczeństwa norweskiego. To sprawia, że główny bohater odstawia na bok swój nałóg i stara się być dobrym w tym co robi, dlatego też zostaje wysłany do dalekiej Australii, by wytropić mordercę Inger Holter. 

Ale "Człowiek nietoperz" nie tylko traktuje o głównym bohaterze, o powodach jego decyzji czy działania, ale jest tu też świetnie skonstruowana intryga, która co rusz myli tropy, co do głównego podejrzanego. Chociaż główny bohater od początku posiada - jak na tacy - rozwiązanie zagadki morderstw, to jednak wciąż pojawiające się nowe fakty, sprawiają że coraz bardziej oddala się od mordercy. Każdy błąd w dedukcji może przyczynić się do kolejnej tragedii, której będzie coraz trudniej uniknąć gdy przestępca wciąż jest na wolności. I to właśnie prowadzona w pierwszej części książki dedukcja sprawia, że akcja powieści jest z początku nudna, wręcz męcząca, przez co nie dziwimy się Harre'emu, że nie może przybliżyć się do prawdy. Oczywiście ważne są prowadzone dialogi między bohaterami, bo to one powinny być źródłem rozwiązania zagadki kryminalnej, ale w pewnym momencie jest ich za dużo. Tak jak za dużo informacji o społeczeństwie australijskim, które jest różnorodne, na którym trudno się skupić jednowymiarowo. Jest to fascynujące, ale zarazem rozprasza nie tylko policjantów, ale i czytelników. 

Następnie w drugiej części akcja książki przybiera na szybkości, ale do Harry'ego powracają stare demony, które nie pozwolą mu normalnie funkcjonować aż do rozwikłania zagadki. Jak z tego wyjdzie zarówno sam bohater i osoby, które pomagają mu w ściganiu mordercy? Tego musicie już się sami przekonać. Ponieważ książka, mimo mocno przegadanego początku, jest bardzo ciekawą historią o dokonywanych morderstwach, z mrocznym zakończeniem. Również dzięki niej możemy lepiej poznać kulturę, historię i społeczeństwo Australii. 

Polecam wszystkim fanom Harry'ego Hole'a, Jo Nesbo, oraz literatury kryminalnej w swej najlepszej skandynawskiej odsłonie. Polecam.

Tytuł: Człowiek nietoperz

Autor: Jo Nesbo

Wydawnictwo: Dolnosląskie

Miejsce i rok wydania: Wrocław, 1997

Ilość stron: 344

Okładka: miękka

"Pierwszy śnieg" - Jo Nesbo

To moja pierwsza przygoda z prozą Jo Nesbo, a zaczęłam ją od książki "Pierwszy śnieg". Zauroczona trailerem filmu na podstawie książki, postanowiłam przeczytać ją jak najszybciej, by następnie udać się do kina z jakąś tam wiedzą o fabule.

Co roku gdy spadnie pierwszy śnieg ginie jedna kobieta. Każde zabójstwo uznawane jest albo za nieszczęśliwy wypadek albo dzieło innych ludzi. Nikt nie łączy to w jedną całość, nikt nie przypuszcza, że może być tylko jeden morderca. Wraz ze spadnięciem pierwszego śniegu w nowym sezonie, znowu ginie kobieta, kolejna, i kolejna. Coś się zmieniło. Wszystkie zbrodnie są coraz bardziej okrutniejsze, ale jedno wciąż jest niezmienne. Bałwan, który zostaje ulepiony przed domem ofiary na kilka godzin przed zabójstwem. Oraz to, że zabójca zaczyna bawić się w kotka i myszkę z policjantem Harrym Holem. Gra, która staje się coraz bardziej emocjonująca, ale i coraz bardziej okrutna. Tym bardziej, że główny bohater walczy również ze swoimi demonami i problemami. Czy uda się rozwikłać tajemnice morderstw: aktualnych i z przeszłości? Czas pokaże....

Tak jak napisałam wcześniej, przeczytałam powieść z myślą iż pójdę na film, ponieważ trailer bardzo mnie zaintrygował. Książka przeczytana w ciągu trzech dni i dwóch nocy, ale na film wciąż się nie wybrałam. Ale pozostańmy przy książce. "Pierwszy śnieg" to siódma powieść traktująca o przygodach Harry'ego Hole'a i nie ostatnia, ale to od niej poznałam twórczość Jo Nesbo i wiem, że na niej nie poprzestanę. Dlaczego? Ponieważ jest to jeden z najlepszych kryminałów, który mogłam przeczytać w przeciągu ostatnich kilku lat. Jest w tej książce wiele rzeczy na naj i nawet jeśli są błędy, to i tak mają niewielkie znaczenie, przy tak fantastycznej powieści. A co w niej takiego ciekawego? Przede wszystkim bohater, który nie jest idealny, ale stara się jakoś żyć, mimo przeciwności. Mamy świetnie skonstruowaną intrygę, która trzyma w napięciu. I nawet gdy od połowy mamy 100% pewności kto popełnia zbrodnie, to autor umiejętnie nas wodzi za nos, sprawiając że czytelnik chwilami ma wątpliwości. Bo czy to naprawdę ta osoba, skoro ten osobnik czy też inny, ma idealny motyw, by zabijać?! A na końcu ta czytelnicza satysfakcja, że jednak miało się rację :) Jednak najbardziej co podoba mi się w tej książce to to, iż potrafi wywołać prawdziwe emocje takie jak gniew, nienawiść a nawet strach, który wypływa w najmniej oczekiwanym momencie. Ale są i te pozytywne emocje, które mniej widoczne, ale pozwalają działać głównemu bohaterowi i innym postaciom. No i mamy oczywiście tajemnicę z przeszłości, która sieje nie mniejszą grozę niż teraźniejszość. To sprawia, że książkę chce się czytać i czytać, czytać i czytać, bo czy aż tak łatwo rozstać się z książką, która spełnia wszystkie najlepsze kryteria, co do kryminałów? Nie łatwo o niej zapomnieć, nawet po kilku dniach czy tygodniach, a to wszystko dzięki autorowi, który świetnie napisał książkę pod kątem fabularnym jak i czysto technicznym (styl, język, fabuła, itp.).

Dlatego też z czystym sumieniem polecam książkę Jo Nesbo "Pierwszy śnieg" wszystkim fanom kryminałów i tym którzy chcieliby zacząć swoją przygodę z tym gatunkiem.

Tytuł: Pierwszy śnieg

Autor: Jo Nesbo

Wydawnictwo:  Dolnośląskie

Miejsce i rok wydania: Wrocław, 2014

Ilość stron: 428

Okładka: miękka